Nga Redaksia – Në një moment kritik për të ardhmen institucionale të Kosovës, kryeministri Albin Kurti po ndjek një skenar të rrezikshëm politik që ngjan gjithnjë e më shumë me modelin e ndjekur nga Edi Rama në Shqipëri. Të dy, të lidhur sipas kritikëve me rrjetin global të George Soros, po akuzohen se po përdorin krizën politike si mjet për të konsoliduar pushtetin personal dhe për të mbajtur peng institucionet shtetërore.
Kosova ndodhet sot në një ngërç të thellë politik, ku mungesa e konsensusit për zgjedhjen e Presidentit ka futur vendin në një spirale pasigurie. Afati kushtetues po afrohet me shpejtësi dhe, në mungesë të një marrëveshjeje, vendi rrezikon të shkojë në zgjedhje të parakohshme – një skenar që jo vetëm do të rëndojë financiarisht buxhetin e shtetit, por edhe do të thellojë përçarjet politike.
Në deklaratat e tij të fundit, Kurti ka fajësuar hapur opozitën, konkretisht Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK) dhe Partia Demokratike e Kosovës (PDK), për bllokimin e procesit. Ai ka bërë publike edhe ofertat që, sipas tij, janë refuzuar: bashkëqeverisje me poste të rëndësishme për LDK-në dhe oferta për drejtimin e Kuvendit për PDK-në. Por refuzimi i këtyre ofertave tregon qartë mungesën e besimit ndaj kryeministrit dhe mënyrës së tij të qeverisjes.
Kurti nuk ka kursyer kritikat as ndaj liderëve opozitarë si Lumir Abdixhiku dhe Bedri Hamza, duke i akuzuar për qëndrime bllokuese. Madje ai i krahasoi ata me Fatmir Limaj, duke nënkuptuar një sjellje edhe më të papërgjegjshme politike.
Nga ana tjetër, vetë opozita ka bërë të qartë se nuk do të mbështesë kandidatët e Lëvizja Vetëvendosje (LVV) për postin e Presidentit. Abdixhiku ka deklaruar se të gjitha opsionet për marrëveshje janë mbyllur, duke lënë të kuptohet se vendi është tashmë në prag të një fushate të re zgjedhore. Në prapaskenë përfliten edhe skenarë të rinj politikë, përfshirë mundësinë që Vjosa Osmani të luajë një rol kyç në riformatimin e skenës politike.
Edhe pse Kurti deklaron se zgjedhjet janë të panevojshme dhe se do t’i kushtonin Kosovës rreth 10 milionë euro, retorika dhe qëndrimet e tij tregojnë të kundërtën: një përgatitje të heshtur për një përballje të re elektorale. Në këtë situatë, duket se kriza nuk është thjesht pasojë e mungesës së marrëveshjes, por një strategji e mirëllogaritur për të zgjatur pushtetin përmes tensionit politik.
Kanë mbetur vetëm pak ditë deri në afatin përfundimtar kushtetues. Në politikë, befasitë nuk përjashtohen kurrë. Por nëse nuk arrihet një marrëveshje e minutës së fundit, Kosova rrezikon të futet në një cikël të ri paqëndrueshmërie – një rrugë që i shërben më shumë interesave të pushtetit sesa stabilitetit të shtetit.